لاغری از پهلویم بر بوریا خوابیده بود

فتنه خویی از تکلف کرد بیدارم به پا

چون منی در سایه برگ حنا خوابیده بود

همت قانع فریب راحت از مخمل نخورد

سخت بیدردانه جستیم از حضور آبله

هر قدم چشم تری در زبر پا خوابیده بود

آگهی توفان غفلت ریخت بیدل بر جهان