سوختن کرد اینقدر آگاهم از احوال دل

شیشه گر بر سنگم آمد امتحان ناله بود

یاد آن محمل طراز ی های گرد بیخودی

کز دلم تا کوی جانان کاروان ناله بود

کاین سپند بی نوا مهر زبان ناله بود

حسرت دیدار نیرنگی عجب درکار داشت

هرقدر دل آب شد آتش به جان ناله بود