بی تمیزیهای قدر عافیت هم عالمی است

گوش سنگین ادافهمان فسان ناله بود

اینقدر ای محمل آرا از دلم غافل مباش

روزگاری این جرس هم آشیان ناله بود

خامشی پر می زد و ما را گمان ناله بود

ترک هستی شد دلیل یک جهان رسوایی ام

عالم از خود برون چیدن دکان ناله بود