هرکجا رفتیم از خود بر سر ما سایه بود

این شماتتهای یاران زیر چرخ امروز نیست

خانه شطرنج تا بوده ست خوش همسایه بود

التفات نازی از مژگان سیاهی داشتیم

محمل نازش ز صحرایی که بال افشان گذشت

گرد اگر برخاست طاووس چمن پیرایه بود

بید ل از چاک جگر چون صبح بستم نردبان