از جرات پرواز به جایی نرسیدیم

نقاش هوس خامه موی کمری بود

گرعافیتی هست ازین بحر برون است

غواص ندانست که ساحل گهری بود

جمعیت بی بال و پری ، بال و پری بود

تا شوق کشد محمل فرصت ، مژه بستم

دربار شرر شوخی برق نظری بود