جمعیت سر بسته هر غنچه در این باغ

هنگامه بیتاب گسستن رسنی بود

تا پاک برآییم زگرمابه اوهام

قطع نفس از هر من و ما جامه کنی بود

زان پیش که گل در نظر آید چمنی بود

تکرار نفس شد سبب مبحث اضداد

امزوز تو و ماست کزین پیش منی بود