زان پیش که گل در نظر آید چمنی بود

تا پاک برآییم زگرمابه اوهام

قطع نفس از هر من و ما جامه کنی بود

جمعیت سر بسته هر غنچه در این باغ

تکرار نفس شد سبب مبحث اضداد

امزوز تو و ماست کزین پیش منی بود

در بیکسی ام خفت همچشمی کس نیست