غبار گشتنم اظهار سخت جانی بود

به کوی دوست که تکلیف بی نشانی بود

ز ناتوانی شبهای انتظار مپرس

نفس کشیدن من بی تو شخ کمانی بود

گذشتم از سر هستی به همت پیری