بهر سو فرستاد ماهوی کس

به جایی که بود اندران واژگاه

بر مهتر زرق شد بی گذار

که برسم کند زو یکی خواستار

ز گیتی همی شاه را جست و بس

از آن آسیابان بپرسید مه

که برسم کرا خواهی ای روزبه