ز گیتی همی شاه را جست و بس

بر مهتر زرق شد بی گذار

که برسم کند زو یکی خواستار

بهر سو فرستاد ماهوی کس

از آن آسیابان بپرسید مه

که برسم کرا خواهی ای روزبه

بدو گفت خسرو که در آسیا