بدو گفت خسرو که در آسیا

ز گیتی همی شاه را جست و بس

از آن آسیابان بپرسید مه

که برسم کرا خواهی ای روزبه

نشستست کنداوری برگیا

به بالا به کردار سرو سهی

به دید را خورشید با فرهی