ز بسکه داشت سرم شورتیغ او بیدل

به رنگ ناله نی دردم استخوانی بود

چه نقشهاکه نبست آرزو به فکر وصال

خیال بستن من بی تو کلک مانی بود

چو صبح خنده زخمم نمک فشانی بود