چشمی بگشا منشاء پرواز همین است

کم نیست دهی عرض اثر این قدر از خود

در پله موهومی ما کوه گران است

سنگی که ندارد به ترازو شرر از خود

چون بیضه شکستی دمدت بال و پر از خود

هیهات به صد دشت و در از وهم دویدیم

اما نرسیدیم به گرد اثر از خود