سیر سر زانو هم از افسون جنون بود

عالم همه راضی ست به این دردسر از خود

افتاد به گردن ، غم پیری ، چه توان کرد

زبن حلقه هم افسوس نرفتم بدر ازخود

افکند خیالم به جهان دگر از خود

سهل است گذشتن ز هوسهای دو عالم

گر مرد رهی یک دو قدم درگذر از خود