پیش ازتو فشاندند درین دشت و دراز خود

سهل است گذشتن ز هوسهای دو عالم

گر مرد رهی یک دو قدم درگذر از خود

یاران عدم تاز، غبار تپشی چند

واکش به تسلیکده کنج تغافل

بشنو من و مای همه چون گوش کر از خود

ای موج گر احسان طلب در نظر تست