موج ما از خود به دوش کج کلاهی می رود

جان به پیش چشم بیباکت ندارد قیمتی

رایگان این گوهر از دست سپاهی می رود

سرخوش پیمانه ناز محیط جلوه ایم

نیست صابون کدورتهای دل غیر ازگداز

چون شود خاکستر از آتش سیاهی می رود

صیقل زنگار کلفتها همین آه است و بس