ای جنون تعمیر ازتشویش آسودن برآ

بر سرم گر خاک هم دستی کشد افسر شود

حسرت مخموری آن چشم میگون برده ام

سرنوشت خاک من یارب خط ساغرشود

جان سختت چند خشت این کهن منظر شود

آرمیدن کو؟ گرفتم ساعتی چون گردباد

در سر خاکت هوایی پیچد و افسر شود