لاف چشم تر توان زد دامنی گر تر شود

جزوها در عقده ی خودداری کل غافلند

نقطه از ضبط عنان گر بگذرد دفتر شود

خشکی از طبع جهان آلودگی هم محوکرد

گر همه گوهر بود نومیدیست افسردگی

از گرانباری مبادا کشتی ام لنگر شود

فال آسودن ندارد خودگدازیهای من