اشک نشوید این گلیم تا شب من سحر شود

خط جبین به فرق ماست، چاره ی همتی کراست

با دم تیغ سرنوشت سجده مگر سپر شود

بخت سیه چو دود شمع چتر زده است بر سرم

گرد خرامت از چمن برد طراوت بهار

گل زحیا عرق کند تا پر رنگ تر شود

دوش نسیم وعده ای دل به تپیدنم گداخت