مرغ اگر در تنگنای بیضه صاحب پر شود

گوهر ما را همان شرم است زندان ابد

از گشایش دست می شوید گره چون تر شود

تن پرستان هم مقیم آشیان معنی اند

تیغ موجی برسرت ننوشت تعمیر محیط

ای حباب بی سر و پا خانه ات ابتر شود

نیست آسان می کشیهای بهشت عافیت