نسخه آیینه یارب چون دلم ابتر شود

گر مثالی پرده بردارد ز بخت تیره ام

صفحه آیینه ماتمخانه جوهر شود

چند بفریبد به حیرت شوخ بیباک مرا

چرب و نرمی آبیار دستگاه فطرت است

شعله چون با موم الفت یافت روشنتر شود

یک عرق نم کن غبار هرزه گرد خویش را