مقصدم چون شمع از این محفل سجود نیستی ست

پهلوی ما ناتوانان تا کجا لاغر شود

یک دو ساعت بیش نتوان داد عرض اعتبار

قطره ما ژاله می بندد اگر گوهر شود

سر به زیر پا نهم ، کاین یک قدم ره ، سر شود

عالمی بیدل بیابان مرگ ذوق آگهی ست

معرفت غول ره است اما که را باور شود