برون سایه گل خوابگاه شبنم نیست

به خاک پای تو هر دیده ای که وانشود

چه ممکن است که در بوته گداز وفا

د ل آب گردد و جام جهان نما نشود

سرم به پای بتان خاک شد چرا نشود

توان شد آینه بحر عافیت چو حباب

اگر غبار نفس سد راه ما نشود