نسیم وادی عبرت اگر عصا نشود

ز یار دوری و آسایش ای فلک مپسند

که شبنم از برگل خیزد و هوا نشود

دل از غبار تعلق نمی توان برداشت

به داغ می کند آخر جنون خرامیها

چو شمع به که کسی سربرهنه پا نشود

ز چشم حرص یقین دارم اینقدر بیدل