که شبنم از برگل خیزد و هوا نشود

مرا ز مرگ به خاطر غمی که هست این است

که خاک گردم و دل محرم فنا نشود

ز یار دوری و آسایش ای فلک مپسند

دل از غبار تعلق نمی توان برداشت

نسیم وادی عبرت اگر عصا نشود

به داغ می کند آخر جنون خرامیها