رنگ عشق و داغ طلب نور شمع و مایل شب

ناله کن که برلب گل خنده بی نمک نشود

نیست شامی و سحری کز حجاب جلوه او

غنچه شبنمی نکند شمع شبپرک نشود

هرکجا زری ست چرا طالب محک نشود

مانع تنزه ما گشت شغل حرص و هوا

تا بود شراب وغذا آدمی ملک نشود