نیست این آب از آن چشمه که جاری نشود

باخبر باش که نگذشته ای از عالم وهم

نقش فردای تو تا آینه دی نشود

خون عشاق ، وطن در رگ بسمل دارد

تا به کی شبهه پرس حق و باطل بودن

مرد این محکمه آن است که قاضی نشود

به هوس راحت جاوید زکف باخته ایم