از بدآموزی تنهایی دل می ترسم

شعله داغ است اگر مست ترقی نشود

بی تو بر لاله و گل چشم هوس نگشادم

که به رویم مژه برگردد و سیلی نشود

که دهی منصب آیینه و راضی نشود

آه از آن داغ که خاکستر شوق آلودم

در غم سرو تو واسوزد و قمری نشود