بدین اندرون بود آرام او

یکی دین وری بود یزدان پرست

که هرگز نبردی به بد کار دست

که هرمزد خراد بدنام او

به ماهوی گفت ای ستمگاره مرد

چنین از ره پاک یزدان مگرد

همی تیره بینم دل و هوش تو