زاهد از دل شوق تسبیح سلیمانی برآر

این بناها چون حباب از سیل برپا می شود

حسن سعی ، آیینه روشن می کند انجام را

ربشه تاک است کاخر موج صهبا می شود

ای ز معنی بی خبر دین تو دنیا می شود

تنگی آفاق تا دل ، دقت اوهام تست

از غبارت هرچه گردد پاک ، صحرا می شود