ناله ای کافی ست گر مقصود باشد سوختن

چشم اگر از خود توانی بست خلوت می شود

رنگ این باغم ز ساز عبرت آهنگم مپرس

هرکه از خود می رود بر من قیامت می شود

یک شرر سامان صدگلخن بضاعت می شود

غافل از نیرنگ وضع احتیاج ما مباش

بی نیازبهاست کاینجاگرد حسرت می شود