خاک گردم تا برآیم ز انفعال ما و من

چون در آب افتد وقار سنگ خفت می شود

حاضران آنجا که بر خلق تو دارند اعتماد

گربگویی حیف عمررفته غیبت می شود

ورنه هرچند آب می گردم خجالت می شود

مفت این عصر است بیدل گر میان دوستان

گاه گاهی دید و وادیدی به دعوت می شود