زین آتشی که عشق به جانم فکنده است

موی ضعیف خامه بهزاد می شود

جام تغافلش چقدر دور ناز داشت

داد از فرامشی که مرا یاد می شود

گر آب بگذرد ز سرم باد می شود

وحدت ز خودفروشی تعداد کثرت است

یک بر یکی دگر زده هفتاد می شود