بی نصیبان را هدیت مایه گمراهی ست

رنگم از بیطاقتی بال کبوتر می شود

می فزاید رونق قدر من از طعن خسان

تیغ تمکین مرا زنگار جوهر می شود

سایه رنگش در فروغ مه سیه تر می شود

سعی پیری کم بسازد دستگاه مستی ام

از خمیدن پیکر من خط ساغر می شود