آدمی گر اندکی غافل شود خر می شود

عیب جو گر لاف بینش می زند آیینه وار

تیرباران زبان طعن جوهر می شود

گاو و خر از آگهی انسان نخواهدگشت لیک

شوق می باید ز پا افتادگیها هم عصاست

خضر راهی گر نباشد جاده رهبر می شود

باد کبر از سر برون کن ور نه مانند حباب