طوطی از آیینه روشن سخنور می شود

خاک راه فقر بودن آبروی ما بس است

گر مس مردم ز فیض کیمیا زر می شود

نیست بی القای معنی حیرت سرشار ما

حسرت دل را حساب از دیده باید خواستن

هرچه دارد شیشه ما وقف ساغر می شود

در دبستان جنون از بس پریشان دفتریم