هرچه دارد شیشه ما وقف ساغر می شود

نیست بی القای معنی حیرت سرشار ما

طوطی از آیینه روشن سخنور می شود

حسرت دل را حساب از دیده باید خواستن

در دبستان جنون از بس پریشان دفتریم

صفحه ما را چو دریا موج مسطر می شود

شبنم اشکم عرق گل کرده ام یا آبله