شبنم اشکم عرق گل کرده ام یا آبله

هرچه دارد شیشه ما وقف ساغر می شود

در دبستان جنون از بس پریشان دفتریم

صفحه ما را چو دریا موج مسطر می شود

کز سراپایم گداز دل مصور می شود

بسکه شرم خودنمایی آب می سازد مرا

آینه در عرض تمثالم شناور می شود