وضع قنطاری که دیدی جمع دانق می شود

در جهان بی نیازی فرق عین و غیر نیست

عمرها شد خالق عالم خلایق می شود

کم کمی ذرات چون جوشید با هم عالمی ست

هوش می باید، زبان سرمه هم بی حرف نیست

با سخن فهمان خط مکتوب ناطق می شود

آرزو از طبع مستغنی به هرجا کرد گل