هوش می باید، زبان سرمه هم بی حرف نیست

عمرها شد خالق عالم خلایق می شود

کم کمی ذرات چون جوشید با هم عالمی ست

وضع قنطاری که دیدی جمع دانق می شود

با سخن فهمان خط مکتوب ناطق می شود

آرزو از طبع مستغنی به هرجا کرد گل

بی تکلف گر همه عذراست وامق می شود