مدعا محو است اگرآیینه سایل می شود

قوت پرواز در آسایش بال و پر است

هرقدر خاموش باشی ناله کامل می شود

کیست غیر از جلوه تا فهمد زبان حیرتم

دوری مقصد بقدر دستگاه جستجوست

پا گر از رفتار ماند جاده منزل می شود

در طلسم پیری ام از خواب غفلت چاره نیست