در طلسم پیری ام از خواب غفلت چاره نیست

مدعا محو است اگرآیینه سایل می شود

دوری مقصد بقدر دستگاه جستجوست

پا گر از رفتار ماند جاده منزل می شود

بیش دارد سایه دیواری که مایل می شود

از مدارا آنکه بر رویت سپر دارد بلاست

در تنک رویی دم شمشیر قاتل می شود