عافیت خواهی درین بزم از من و ما دم مزن

رفته رفته نقش پا درگردنم غل می شود

هرچه شد منسوب مجنون بی خروش عشق نیست

آهن ازگل کردن زنجیر بلبل می شود

زبن هوای تند شمع عالمی گل می شود

هرزه تاز گفتگو تا چند خواهی زیستن

گر نفس دزدی دو عالم یک تامل می شود