عالمی را کلفت اندود تحیر کرد ام

حلقه آغوش مجنون عرض محمل می شود

مرگ صاحب دل جهانی را دلیل کلفت است

شمع چون خاموش گردد داغ محفل می شود

با هزار آیینه یک آهم مقابل می شود

مژده ای بیدل که امشب از تغافلهای ناز

آرزوها باز خون می گردد و دل می شود