شمع هنگام خموشی نخل ماتم می شود

ریشه ها دارد جنون تخم نیرنگ خیال

می کشد گندم سر از فردوس و آدم می شود

دستگاه عشرت و اندوه این محفل دل است

حرف بسیار است اما هیچکس آگاه نیست

چون دو دل با یکدگر جوشد دو عالم می شود

جهد می باید، فسردن یک قلم بی جوهریست