جهد می باید، فسردن یک قلم بی جوهریست

شمع هنگام خموشی نخل ماتم می شود

حرف بسیار است اما هیچکس آگاه نیست

چون دو دل با یکدگر جوشد دو عالم می شود

تیغ چون ابرو ز بیکاری تبردم می شود

ای فقیر از کفه تمکین منعم شرم دار

گر به تعظیم تو برخیزد ز جا کم می شود