بار شرم جرات دیدار سنگین بوده است

هرکه پس ماند دم دیگر مقدم می شود

برنگرداند فنا اخلاق صافی طینتان

پنبه بعد از سوختنها نیز مرهم می شود

چشم برمی دارم و دوش مژه خم می شود

وصل خوبان مغتنم گیرید کز اجزای صبح

در بر گل گریه دارد هرچه شبنم می شود