از لب خندان به چشم جام می می گردد آب

چون جهان تاریک گردد شمع روشن می شود

شیشه و سنگ آتش و آبند دور از کوهسار

عالمی با هم جدا از اصل دشمن می شود

عشرت سرشار هم سامان شیون می شود

پر میفشان بر دل ما دامن زلف رسا

زین اداها سبحه زنار برهمن می شود