شوخی موج این گهرها را فلاخن می شود

جامه فتحی چوگرد عجز نتوان یافتن

پیکر موج از شکست خویش جوشن می شود

با همه آسودگی دلها امل آواره اند

در بساط جلوه ناموس تپشهای دلم

حیرت آیینه بار خاطر من می شود

گوهر ازگرد یتیمی در حصار آبروست