در بساط جلوه ناموس تپشهای دلم

پیکر موج از شکست خویش جوشن می شود

با همه آسودگی دلها امل آواره اند

شوخی موج این گهرها را فلاخن می شود

حیرت آیینه بار خاطر من می شود

گوهر ازگرد یتیمی در حصار آبروست

فقر در غربت چراغ زیر دامن می شود